วันอาทิตย์ที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2553

ยายยิ้มผู้ยิ่งใหญ่


ภาพของยายแก่ หลังโค้งงอวัยแปดสิบกว่า กำลังยิ้มแย้ม บอกเล่าเรื่องราวชีวิต ในรายการคนค้นฅน ตอนยายยิ้ม ยิ้มเย้ยยาก ผมว่าใครได้ดูตอนนี้ ต้องรักยายแก่คนนี้ขึ้นทันที และขอคารวะด้วยหัวใจอันงดงาม ใครพลาดตอนนี้ลองเสริ์ชดูทางอินเทอร์เน็ตย้อนหลังครับ แล้วคุณจะรู้ว่า ความสุขอยู่ที่ใจของคุณนั่นเอง

ยายยิ้ม จันทร์พร มีชีวิตตามลำพังอยู่ท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพร อาศัยอยู่บ้านท่าหนอง อ.วัดโบสถ์ จ.พิษณุโลก มานานกว่า 20 ปี ชีวิตที่ยายเลือกที่จะอยู่คนเดียว วิเวกอยู่ตามอัตภาพ แต่เปี่ยมไปด้วยความสุข พอเพียง

ผมไม่เคยเห็นใครยิ้มได้ สวยที่สุด ยิ้มด้วยหัวใจ คำพูดของยายที่ดูนุ่มมีจังหวะ และแฝงความคิดให้เราคิดตาม ช่างเป็นเรื่องละมุนละไมผลักดันกำลังใจบางอย่าง

ยายยิ้มมีชีวิตอย่างเรียบ ง่าย อยู่กับธรรมชาติอย่างสมดุล ความปรารถนาลึกๆของแก ตอนนี้คือการทำฝ้ายกั้นน้ำ 14 ฝาย ด้วยสองมือ จอบเก่าๆ 1 อัน

ฝายกั้นน้ำ หรือ คันกั้นน้ำ ของยายยิ้ม ทำจากไม้ไผ่ สิ่งที่ทึ่งคือ ยาย ต้องเดินไปยังเนินเขาเพื่อตัดไม้ไผ่ หลายสิบท่อนมาทำเป็นวัสดุกั้นน้ำ ในวัยแปดสิบกว่า คงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก แต่แกบอกว่า ทำวันนี้ได้แค่ไหน สุดกำลังกายแล้วก็พัก พรุ่งนี้กินข้าว นอนหลับ มีเรี่ยวแรงก็มาทำใหม่ วันหนึ่งอาจจะตัดไม้ไผ่ท่อนเดียวก็ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ มะรืนนี้ตัดไปอีก เดี๋ยวก็ได้ครบ

ยายยิ้มทำฝ้ายกั้น น้ำทำไม แกบอกว่า ทำเพื่อรักษาป่า รักษาธรรมชาติ ไม่มีงบประมาณ ไม่มีใครมาบอกให้แกทำ ไม่มีวันสิ้นสุดการก่อสร้าง แต่ยายยิ้มทำเพื่อป่าที่ยายอยู่

ทุกวันของยายยิ้ม คือ การทำฝายกั้นน้ำให้สำเร็จ 14 ฝาย แต่ยายยิ้มบอกว่า แกมีวันหยุดทำฝาย คือ วันโกน และ วันพระ ซึ่งแกจะต้องเดินทางไปวัด อยู่ห่างจากบ้านหลายกิโลเมตร แกออกจากบ้านตอนเช้า กราบพระ และ รูปในหลวง พระราชินีก่อน ซึ่งเป็นรูปภาพในปฏิทินข้างฝาของแก ใส่รองเท้ายางคู่เก่า เดินผ่านป่า เนินสูงชัน เพื่อไปยังวัด ถามว่า ระยะทางไกลขนาดนี้ เส้นทางรกและลำบาก ทำไมแกถึงมา

ยายยิ้ม กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า ทางสวรรค์จะเป็นทางที่รก ทางนรกจะเป็นทางที่เรียบ

ฉันกำลังจะไปสวรรค์ มันอาจจะเนื่อยและลำบากบ้าง แต่มันเป็นเส้นทางของความสุข วัดอยู่ไกล แต่ถึงที่หมายแล้วได้กราบพระ ฉันก็หายเหนื่อย

ไม่รู้จะอธิบายเช่นใด ผมว่าถ้อยคำของยายยิ้ม ฟังง่าย สอนเราเข้าใจแบบเรียบง่าย และมีกำลังใจขึ้นอีกมาก ยายยิ้มที่ไม่เคยท้อถอย และมีความสุขอย่างพอเพียง เป็นสิ่งที่สะท้อนว่า ความสุขที่แท้จริงของคนเรานั้น อยู่ที่จิตใจ เมื่อใจเลือกที่จะมีสุขมันก็สุข มีทุกข์มันก็ทุกข์

ยายยิ้ม เป็นคุณยายผู้ยิ่งใหญ่ เป็นแบบอย่างที่ทุกคนสามารถนำไปปรับใช้ในการดำรงชีวิต...

ยายยิ้มไม่ได้ลำบาก แต่หาคนอย่างยิ้มยากยิ่งในสังคมไทย...

ASTVผู้จัดการรายวัน

10 ธันวาคม 2553

วันอาทิตย์ที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553

ชีวิตหลังเกษียณของยายพิม


การใช้ชีวีตหลังเกษียณ ตามแนวพระราชดำริห์
อากาศยามเช้าช่วงฤดูหนาวดูสดชื่น...ดีจริงๆ

แสงแดดอ่อนๆ..ท้องฟ้าสดใสเดินสูดอากาศยามเช้าๆนี้
สดชื่น...หาที่ใดเปรียบเทียบกับท้องทุ่งนาบ้านเราไม่มีอีกแล้วน๊อ...

สวนลำใยให้ร่มเงา ทุ่งหญ้าเขียวขจีรอให้คนเก็บเกี่ยวไว้เลี้ยงวัว

พืชผักสวนครัว ที่เราปลูกเอง ทานเอง บ่อเลี้ยงปลาก็มี

มีฝูงเป็ด แหวกว่ายเล่นน้ำในบ่อปลา บ่อปลาไม่กว้างจนเกินไปนัก
มองทางไหนก็ให้มีความภาคภูมิใจ

ที่เราได้ทำ การเกษตรทฤษฏีใหม่ตามแนวพระราชดำริห์

หรือเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง เราดีใจและภูมิใจมากค่ะ

ยังได้ออกกำลังกายโดยการช่วยหลานเลี้ยงวัวนม

วัวนมเป็นอีกกลุ่มหนึ่งในเกษตรทฤษฎีใหม่ตามแนวพระราชดำริห์

ในหมู่บ้านแห่งนี้มีความเป็นอยู่พอเพียง...

และเพียงพอสำหรับครอบครัวเล็กๆ ของยายพิมค่ะ

ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว….

รอบรั้วเกษตรของเราก็ปลูกพืชผักที่ปลอดสารพิษไว้ทานเอง

เลี้ยงเป็ด เลี้ยงไก่ ไว้กินไข่ ยังเก็บไว้ขายได้ อีกด้วย

และที่..ทำรายได้อยู่ประจำก็ ฟาร์มวัวนมนี่แหละค่ะ

ซึ่งทำกันภายในครอบครัว ช่วยเหลือเกื้อกูลกันบนผืนแผ่นดินแห่งนี้

ที่ พ่อ แม่ สร้างไว้ให้เราสองพี่น้อง จนถึงลูกๆ หลาน

ภายใต้บุญ บารมี ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

ได้พออยู่พอกิน ตามยุคเศรษฐกิจพอเพียงยังมีกะตังค์เหลือไว้ทำบุญ

ได้สร้างบุญ สร้างกุศลตามวันและเวลาโอกาสอีก

ก็ด้วยพระบารมีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวโดยแท้

ยายพิมและครอบครัวญาติพี่น้องจึงพออยู่พอกินถึงทุกวันนี้ค่ะ...

ขอพระองค์ ทรงพระเจริญมีพลานามัยที่แข็งแรงสมบูรณ์เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของเหล่าปวงชนชาวไทยที่รักชาติ ศาสนา พระมหากษัตรย์ ตลอดไปด้วยเทอญ
รักและเคารพในหลวงตลอดกาล..ขอพระองค์ทรงพระเจริญ..
จาก...ยายพิม

วันพุธที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2553

ปรัชญาชีวิต


ม.รามฯ......เปลวเทียนให้แสง รามคำแหงให้ทาง

ลิโป้.....ปลาใหญ่ย่อมตายน้ำตื้น

ขงเบ้ง........อันความคิด วิทยา คือ อาวุธ

เตียวหุย......ถ้าคุณหัวเสีย คุณจะเสียหัว

ลิโป้.............ความดีย่อมชนะทุกอย่างในโลก

เล่าปี่...........ที่นั่งที่ดีที่สุด คือ นั่งในใจคน

จิวยี่............คิดการใหญ่ อย่าสนใจเรื่องเล็กๆน้อยๆ

กวนอู.........เกียรติยศย่อมเกิดจากความสุจริต

อุยกาย........ศัตรูที่เหลือร้าย ก็ไม่เท่าเกลือเป็นหนอน

ฮั่นสิ้น........คนเก็บความลับได้ดีที่สุด คือ คนตาย

บ่าว...........ค่าของคนดูที่ใจของเขา

คนเกิดเดือนธันวาคม


ด้วยความชอบผจญภัยให้อยากอยู่บ้านแทบตาย ยังไงก็ต้องมีเหตุอันให้ต้องออกจากบ้านจนได้ ในชีวิตมักต้องไปได้ดีเอาไกลบ้าน ไกลเมือง ไกลถิ่นฐานที่เกิด หรือได้คนรักในแดนไกลแล้วชีวิตจะดีกว่า เป็นคนที่มักโชคดีเรื่องการเงิน เป็นคนอารมณ์ดี ขี้เล่นชอบพูด ชอบเล่าอะไรสนุกสนาน

จนในบางครั้งเกินความเป็นจริงไปซะไกลเลยเชียว ชอบที่จะเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ เพิ่มเติมจากที่ตัวเองรู้ ชอบพัฒนาชอบสำรวจ สามารถให้คำปรึกษากับคนรอบข้างได้ดี เพราะเป็นผู้รอบรู้และเป็นนักวางแผนที่ดีได้ เป็นคนที่ฉลาดแ ละรอบคอบ คิดสร้างสรรค์อะไรมักจะไปเจริญหรือเป็นจริงได้ในอนาคต คือมีความคิดที่ก้าวไกลกว่าคนอื่น ๆ เหมือนหยั่งรู้อนาคตได้ยังงั้นแหล่ะ

สามารถแก้ไขปัญหาได้ดี มีรสนิยมดีตรงไปตรงมาและ จริงใจ ชอบการเดินทาง เปิดหูเปิดตา ชอบกีฬา เรียกว่าอยู่นิ่ง ๆ ไม่ค่อยเป็น และชอบที่จะเป็นอิสระมากว่ามีเจ้านายคอยควบคุม อยากจะแสดงความสามารถที่มีอยู่ให้ใคร ๆ เห็นมากกว่า ชอบแหกกฎ อาจเป็นได้ว่าความถือดีว่าตัวเองมีปัญญาฉลาดกว่าคนอื่น เป็นคนที่โกรธง่ายหายเร็ว แต่อย่าย้ำซ้ำเติมความผิด ของเก่านะ จะไม่ค่อยยอมรับผิดหรือแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ด้วยเลยล่ะ ทำให้เราเสียอารมณ์เปล่า ๆ ด้านความรักเป็นคนที่ไม่ชอบแฟนขี้หึง ถ้าให้อิสระ คนเดือนนี้จะรักตายเลยล่ะ