วันจันทร์ที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

รถไฟชั้น 3


เมื่อต้นเดือน กรกฏาคม นี้

ผมได้เดินทางไปภาคใต้โดยทางรถไฟ

จากสถานีรถไฟหัวลำโพง(กรุงเทพฯ)-นครศรีธรรมราช

เป็นขบวนรถด่วนที่ 85 ออกเดินทางวันที่ 1 ก.ค 53 เวลา 19.30 น.

ผมนั่งอยู่คันที่ 5

ก่อนได้เวลารถออกประมาณ 15นาที คันที่ผมนั่งไฟดับ

จนกระทั่งรถวิ่งออกจากสถานีรถไฟหัวลำโพง ก็ยังไม่มีเจ้าหน้าที่มาแก้ไข

ความมืดก็เริ่มมากขึ้นเมื่อรถวิ่งห่างสถานี เพราะไม่มีแสงไฟส่องจากภายนอก

เจ้าหน้าที่ตรวจตั๋วได้ใช้ไฟฉายตรวจตั๋วผู้โดยสาร และพูดสนุกๆว่า....

"ไฟคงอีกไม่นานคงจะติด หรื่ออาจจะไม่ติดเลยก็ได้"

และเวลาที่เจ้าหน้าที่ตรวจตั๋วเดินผ่านมาก็จะพูดทำนองสนุกสนานขบขัน

เหมือนกับว่าเห็นความมืดความลำบากของผู้โดยสารเป็นเรื่องสนุก

หลังจากที่รถวิ่งผ่านเลยสถานีรถไฟนครปฐม ไฟคันที่ 4 ก็เริ่มดับ

ยิ่งดึกยิ่งมืด....ยิ่งเวลาที่รถวิ่งผ่านในเขตป่าเขาแล้วยิ่งมืดสนิท

ผู้โดยสารที่เป็นผู้หญิงไม่มีโครกล้าเข้าห้องน้ำเลย

ห้องน้ำเหม็นมากๆๆๆ

ผมนั่งอยู่ที่นั่งเลขที่ 44 ก็ประมาณกลางๆตู้(คัน)ยังได้กลิ่นเหม็น........

ผมจำได้ว่าสมัยที่ผมเด็กๆเมื่อประมาณ30ปี การบริการของรถไฟก็เป็นแบบนี้

ห้องน้ำเหม็นแบบนี้.....

ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรือพัฒนาขึ้นเลย

ยังเหมือนเดิม...บรรยากาศแบบเดิมๆๆๆ


หรือว่า...นี่คือรถไฟชั้น 3
รูปภาพจาก..www.railway.co.th



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น