เปิดเฟชเข้ามาทีไรจะมองดูตัวเลขบอกจำนวนเพื่อนในเฟช
ที่มองดูเพราะอยากรู้ว่า...วันนี้จะลดลงกี่คน
ดูแล้วทำให้รู้ว่า......
" กาลเวลาสามารถกรองได้ทุกอย่าง "
โพสต์แล้วก้อทำให้นึกถึงเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆเพราะเราอยู่หมู่บ้านใกล้กัน
เรียนชั้นประถมโรงเรียนประจำหมู่บ้านเดียวกัน
เรียนหนังสือห้องเดียวกัน
วิ่งเล่นมาด้วยกัน
พอเรียนจบ ป.4 ต่างก็แยกย้ายกันไป
ผมเองไปเรียนต่ออีกหมู่บ้านหนึ่งที่อยู่ห่างออกไป 3 กม.
ส่วนเพื่อนได้ข่าวว่าไปบวชเรียนอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่
พอโตขึ้นจบมัธยมผมเข้ามาเรียนต่อมหาลัยที่กรุงเทพ
ก็ได้ข่าวว่าเพื่อนทำงานที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งที่เชียงใหม่
แม้ว่าเราจะไม่ได้เจอกันแต่เราก็จะส่งข่าวถึงกันอยู่เสมอ
และอีกหลายปีผ่านมาเราได้เจอกันที่ศูนย์การค้าเมื่องพัทยาโดยบังเอิญ
เรานั่งคุยกันเพื่อนบอกว่าพาทัวลงพัทยา เพื่อนบอกว่าทำทัวที่ภูเก็ตและกำลังจะสอบขอใบอนุญาตเป็นไกด์นำเที่ยว
หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ข่าวว่าเพื่อนเปิดบริษัททัวที่ภูเก็ตกิจการก้าวหน้าดี
ร่ำรวยมีทรัพย์สินเงินทองและมีครอบครัว
หลายปีผ่านมาเมื่อปลายปีที่แล้วเราได้เจอกันโดยบังเอิญอีกครั้งที่โลตัสบางกระปิ กทม
เพื่อนบอกว่าชีวิตมีขึ้นมีลงแต่ทำใจได้..ฯลฯ
ก็เลยชวนเพื่อนมาทำงานเสริมที่Topup2rich
ทำได้ประมาณ3เดือนเพื่อนก็หายไปโดยไม่ทราบสาเหตุ
ไม่บอกกล่าว ทักก้อไม่ตอบ..
ถ้าเพื่อนได้อ่านบทความนี้แล้วส่งไลน์มาบอกด้วยนะ ไลน์เรายังไอดีเดิม
ชีวิตเหมือนการเดินทาง
การเดินทางที่ดีและมีความสุข ควรมีเพื่อนที่ดี มีความรัก ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน และมีการแบ่งปันสิ่งดีๆให้กัน
