การกลั่นกรองของกาลเวลา

เมื่อวันก่อนโพสต์ที่เฟชว่า...
เปิดเฟชเข้ามาทีไรจะมองดูตัวเลขบอกจำนวนเพื่อนในเฟช
ที่มองดูเพราะอยากรู้ว่า...วันนี้จะลดลงกี่คน
ดูแล้วทำให้รู้ว่า......
" กาลเวลาสามารถกรองได้ทุกอย่าง "

โพสต์แล้วก้อทำให้นึกถึงเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆเพราะเราอยู่หมู่บ้านใกล้กัน
เรียนชั้นประถมโรงเรียนประจำหมู่บ้านเดียวกัน
เรียนหนังสือห้องเดียวกัน
วิ่งเล่นมาด้วยกัน
พอเรียนจบ ป.4 ต่างก็แยกย้ายกันไป
ผมเองไปเรียนต่ออีกหมู่บ้านหนึ่งที่อยู่ห่างออกไป 3 กม.
ส่วนเพื่อนได้ข่าวว่าไปบวชเรียนอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่

พอโตขึ้นจบมัธยมผมเข้ามาเรียนต่อมหาลัยที่กรุงเทพ
ก็ได้ข่าวว่าเพื่อนทำงานที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งที่เชียงใหม่
แม้ว่าเราจะไม่ได้เจอกันแต่เราก็จะส่งข่าวถึงกันอยู่เสมอ

และอีกหลายปีผ่านมาเราได้เจอกันที่ศูนย์การค้าเมื่องพัทยาโดยบังเอิญ
เรานั่งคุยกันเพื่อนบอกว่าพาทัวลงพัทยา เพื่อนบอกว่าทำทัวที่ภูเก็ตและกำลังจะสอบขอใบอนุญาตเป็นไกด์นำเที่ยว

หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ข่าวว่าเพื่อนเปิดบริษัททัวที่ภูเก็ตกิจการก้าวหน้าดี
ร่ำรวยมีทรัพย์สินเงินทองและมีครอบครัว

หลายปีผ่านมาเมื่อปลายปีที่แล้วเราได้เจอกันโดยบังเอิญอีกครั้งที่โลตัสบางกระปิ กทม
เพื่อนบอกว่าชีวิตมีขึ้นมีลงแต่ทำใจได้..ฯลฯ
ก็เลยชวนเพื่อนมาทำงานเสริมที่Topup2rich
ทำได้ประมาณ3เดือนเพื่อนก็หายไปโดยไม่ทราบสาเหตุ
ไม่บอกกล่าว ทักก้อไม่ตอบ..
ถ้าเพื่อนได้อ่านบทความนี้แล้วส่งไลน์มาบอกด้วยนะ ไลน์เรายังไอดีเดิม

ชีวิตเหมือนการเดินทาง
การเดินทางที่ดีและมีความสุข ควรมีเพื่อนที่ดี มีความรัก ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน และมีการแบ่งปันสิ่งดีๆให้กัน

ใส่บาตรรับอรุณ

วันนี้ตื่นสายกว่าเมื่อวาน ...แต่ได้ไปใส่บาตรเช้ากว่า
เมื่อวานตื่นเช้า...แต่ไปใส่บาตรสาย เพราะติดทำโน้น ทำนี่ กว่าจะออกจากบ้านได้ก็เลยสาย
พอเดินไปถึงที่จะรอใส่บาตร ....


คือตรงที่รอพระบิณฑบาตรผ่านมา จะเป็นจุดที่แม่ค้าเค้าขายอาหารชุดใส่บาตร ดอกไม้ และบริการน้ำที่ใช้กรวดน้ำเวลารับพรพระ ไว้บริการฟรีๆ ให้อีกด้วย...ดีจัง
เราเองก็สงสัยอยู่ว่าทำไมวันนี้สายแล้วจึงยังมีคนนั่งรอพระ เห็นแล้วทำให้น่าเชื่อมากว่าพระยังมาไม่ถึง เพราะพี่แกนั่งแล้วหันไปมองดูทางที่พระท่านจะเดินออกมา...
สังเกตุดูโต๊ะที่ตั้งขวดน้าและแก้วน้ำที่ไว้สำหรับกรวดน้ำ ก็ยังดูวางไว้เรียบร้อยดีมาก อย่างกะว่ายังไม่มีใครหยิบใช้เลย
จึงทำให้เราหลงเชื่อต้องยืนรอด้วยอีกคน
แต่ก็ยังดีนะที่มีคุณป้าที่ขายขนมไทยที่นั่งขายอยู่ตรงนั้น ถามว่า...
" ทำไมวันนี้มาสาย "
" อ้าว..ป้า พระผ่านไปแล้วเหรอ "
" ไปแล้วค่ะ "
" ไปนานยัง ครับ? "
" ยังไม่นานเท่าไหร่ ค่ะ "
" งั้นผมรีบไปดักพระท่านทางโน้นดีกว่า " เรารู้ว่าพระจะเดินกลับวัดทางไหน จึงรีบเดินไปดักท่าน ด้วยความรีบร้อนกลัวว่าจะไปไม่ทัน เลยทำให้ลืมบอกคนที่นั่งรอใส่บาตรอยู่ตรงนั้น
เรากลับมาถึงบ้านแล้วเพิ่งนึกได้ว่าน่าจะบอกคนนั้นด้วย .....